Zakończenia

Twój patron przejmuje kryształ i wojna się kończy. Cisza przestaje się szerzyć, a martwa pogoda powoli ustępuje.

Lampy na Szczycie płoną jaśniej niż kiedykolwiek. Doki pozostają ciemne. U ujścia rzeki urzędnik wpisuje twoje imię do rejestru — teraz już czarnym atramentem — a następnego dłużnika w kolejce wpisuje czerwonym na listę niskourodzonych.

Wkładasz Odłamek w serce i sam przejmujesz władzę nad Cysterną. Każda lampa na świecie słucha teraz ciebie, a ty decydujesz, które mają płonąć.

Mówisz sobie, że będziesz sprawiedliwszy niż Korona. Odmęt mówi ci to samo, każdej nocy, głosem coraz bardziej podobnym do twojego.

Rozbijasz kryształ, a mana nieba wraca do domu. Spada jak ciepły deszcz na Front, na Rubieże, na Górę.

Światła dolnych dzielnic wracają pierwsze. W rzecznych dokach, pierwszy raz, odkąd ktokolwiek pamięta, lampy zapalają się same.